Amira
Menu
,,In de actie van herhaling
Met het oog op herkenning
Een waarneming van wat was
Weergegeven in wat is
Vertaald door pigmenten en chemie
Als versie van elkaar,,
Ze gaan het gesprek aan
En geven een reactie,,,
Amira
Menu
,,In de actie van herhaling
Met het oog op herkenning
Een waarneming van wat was
Weergegeven in wat is
Vertaald door pigmenten en chemie
Als versie van elkaar,,
Ze gaan het gesprek aan
En geven een reactie,,,
Lana Amira (2003) studeerde in 2026 af als beeldend kunstenaar aan de AKI ArtEZ Academie voor Art & Design in Enschede. Vanuit alledaagse fragmenten onderzoekt zij hoe een vastgelegd moment kan blijven bewegen, veranderen en nieuwe betekenissen kan krijgen door elementen van schilderkunst, pigmenten en chemische reacties samen te brengen. Met haar werk onderzoekt Lana het moment van vastleggen en het moment van ontstaan.
Haar praktijk begint bij zwart-wit analoge fotografie, waarmee zij fragmenten uit haar dagelijks leven vastlegt: mensen, landschappen en alledaagse momenten die haar aandacht trekken. Deze foto's functioneren als vertrekpunt voor een schilderkundig proces waarin herinnering, vergankelijkheid en transformatie centraal staan.
Geïnspireerd door het idee van fotografie als het bevriezen van een moment, onderzoekt Lana hoe schilderkunst ditzelfde moment opnieuw kan activeren. Waar de camera een gebeurtenis vastlegt die onherroepelijk tot het verleden behoort, biedt het schilderproces ruimte voor vertraging, herbeleving en verandering. Door te werken met pigmenten, chemische reacties en experimentele materialen ontstaat een speling tussen controle en toeval, waarin het beeld voortdurend in beweging blijft. Waar sommige kleuren langzamerhand vervagen en andere kleuren juist aansterken.
Binnen haar werk beweegt Lana tussen figuratie en abstractie. Herkenbare beelden worden gecombineerd met procesmatige ingrepen die de werkelijkheid vervormen, vervagen of juist versterken. Het kader speelt hierbij een belangrijke rol: zowel in het fotografische moment van vastleggen als in de uiteindelijke presentatie van het werk. Zo ontstaat een voortdurende wisselwerking tussen begrenzen en loslaten, tussen registratie en interpretatie.